|
اشخاصي كه دچار جنون ميشوند، رفتارهاي كاملاً غيرطبيعي دارند. ديمنشيا يا جنون ريشههاي مختلفي دارد.
بيماريهاي مختلف و شرايط ناهنجار متفاوت ميتواند منجر به عارضه ديمنشيا شود كه از متداولترين انگيزههاي آن بيماري الزايمر است.
براي مثال، استفاده بيش از حد الكل به مدت طولاني مي تواند سلولهاي مغز را از كار بيندازد و سبب ديمنشيا شود. حتي از كار افتادن جگر هم ميتواند سبب ديمنشيا شود.
در اينجا دكتر بيژن پرديس پزشك خانواده جديدترين اطلاعات پزشكي را درباره اين بيماري و راههاي درمان آن با شما در ميان ميگذارد.
سوال:ديمنشيا چيست؟
دكتر پرديس: |وقتي پديده ديمنشيا پديدار ميشود، در تمام موارد تقريباً يك نوع ناهنجاري در كاركرد سلولهاي مهم مغز كه تشكيل دهنده پوسته مغز است پديدار ميشود.
پوسته مغز لايهاي است كه 4 تا 5 سانتيمتر ضخامت دارد. پوسته مغز در واقع عصاره تمام فعاليتهاي مغزي است كه انسان را از حيوان جدا ميكند مثل فكر كردن، حافظه، صحبت كردن و غيره. و به همين دليل به آن اشرف مخلوقات ميگويند.
پايه و اساس فيزيولوژيكي اين فعاليتها در پوسته مغز قرار دارد.
پوسته مغز انسان از پوسته مغز حيوانات بسيار ضخيمتر است. اين پوسته ضخيم نشانه متراكم عظيم سلولهاي عصبي است. فعل وانفعالات بيوشيميايي بين اين سلولهاست كه پديده مغزي انسان را مهيا ميكند.
سوال: رابطه ديمنشيا با اين پوسته چيست؟
دكتر پرديس: عارضه ديمنشيا عارضهاي است كه در اين قمست از مغز به وجود ميآيد. در كساني كه دچار ديمنشيا ميشوند اين پوسته مغز نازك ميشود. يعني تعدادي از سلولهاي حياتي انسان از بين ميروند. قدرت كلام، قدرت حافظه و قدرت انديشدن به اين ترتيب كم ميشود.
اشخاصي كه دچار اين عارضه هستند يك ناهنجاري بيوشيميايي در مغز خود دارند ولي در كنار اين ناهنجاري بيوشيميايي، يك ناهنجاري ساختماني هم در مغز فرد ديده ميشود.
ولي در افسردگي كه گاهي علائمش خيلي شباهت به ديمنشيا دارد ناهنجاري ساختماني در مغز مشاهده نميشود.
مهمترين شكل اين ناهنجاري ساختماني، نازكتر شدن پوسته مغز است.
سوال: آيا با بالا رفتن عمر اين پوسته نازكتر ميشود؟
دكتر پرديس: با پا به سن گذاشتن و كهولت، تمام عضوهاي بدن به تدريج ضعيف ميشوند اما چون اكثر اين اعضا ذخاير كافي دارند تا سنين خيلي بالا اختلالاتي در زندگي شخص سالم مشاهده نميشود.پس با پا به سن گذاشتن پوسته مغز فرد نازك و نازكتر ميشود.
در سن 25 سالگي شايد 60 درصد پوسته ذخيره است، و با وجود آنكه با كهولت اين ذخيره از بين ميرود، اما آنچه باقي ميماند اجازه ميدهد كه فرد كاملاً طبيعي رفتار و زندگي كند.
ديمنشيا باعث مي شود اين ذخيره به سرعت كاهش پيدا كند. مسئله ا ين است كه خيلي اوقات اين عارضه ديمنشيا به موقع تشخيص داده نميشود. به طور متوسط معمولاً 20 ماه از شروع عارضه ميگذرد تا بالاخره طبيب آن را تشخيص دهد.
سوال:علائم ديمنشيا چيست؟
دكتر پرديس: معمولاً وقتي ديمنشيا در شخص به وجود ميآيد شخص اهميتي نميدهد و ناراحت نميشود.
در افسردگي هم شخص ممكن است حافظه خود را مقداري از دست بدهد، اما شخص از بابت اين ضعف حافظه رنج ميبرد، ولي در ديمنشيا شخص دچار اختلالات شديدتري در حافظه مي شود كه به آن واقف نيست. اين است كه اطرافيان نقش مهمي در تشخيص زود هنگام اين بيماري ايفا ميكنند. زيرا هر چه زودتر تشخيص داده شود، امكانات فعلي درمان ميتواند بيشتر از سرعت پيشرفت بيماري بكاهد.
سوال: آلزايمر به چه ميزان شيوع دارد؟
دكتر پرديس: در دنيا غرب ميدانيم كه متوسط سن افراد پيوسته بالا ميرود زيرا به سرعت بر طول زندگي افراد افزوده مي شود. درصد اشخاصي كه سالمند هستند در كشورهاي غربي هر سال بيشتر ميشود. به همين دليل انتظار ميرود كه درصد عارضههايي كه منجر به ديمنشيا ميشوند نيز در دنياي غرب افزايش يابد.
تخمين زده مي شود كه در دو دهه آينده درصد آلزايمر و بيماريهاي مشابه آن تقريباً دو برابر شود. در كانادا هم اكنون تخمين زده ميشود كه 750 هزار نفر دچار ديمنشيا هستند كه تا سال 2035 از مرز يك ميليون رد خواهد شد.
|